Persberichten

Telegraaf 19-09-2006

Ex-werknemer ING vecht ontslag aan

     NEW YORK — Een geschil tussen ING Funds en een voormalige beleggingsfondsenverkoper wordt deze week uitgevochten voor het arbitrageorgaan van de National Association of Securities Dealers (NASD), de toezichthouder van de Amerikaanse vereniging van effectenhandelaren. De ex-medewerker, Stuart Fromm, vindt dat hij ten onrechte ontslagen is nadat hij ING wees op onwettige praktijken bij het aan de man brengen van beleggingsfondsen. Hij eist $10 miljoen aan schadevergoeding en compensatie voor gederfd loon.
Het is de eerste keer dat het NASD-college een zaak voorgelegd krijgt die overtredingen van de zogenaamde Sarbanes-Oxley-wet aan de kaak stelt, een wet die bescherming moet bieden aan klokkenluiders in het bedrijfsleven. Behalve ING Funds Distributors, de verkooptak van ING Funds, zijn ook vijf ING-managers persoonlijk aangeklaagd. Hoewel ontslagzaken in Wall Street gemeengoed zijn, is het ongebruikelijk dat individuen het doelwit zijn van dit soort procedures. En het feit dat de aanklacht overtredingen van de Sarbanes-Oxley wet behelst, maakt de inzet van het conflict nog vele malen hoger.

Een Sarbanes-Oxley zaak „kan er niet alleen toe leiden dat je persoonlijk aansprakelijk gesteld wordt, maar kan er ook voor zorgen dat de Amerikaanse beurswaakhond SEC een strafzaak aanspant”, aldus Stephen Kohn, een advocaat die aan het hoofd staat van het National Whistleblower Center, een belangenorganisatie van klokkenluiders.

Stuart Fromm (49) werd in juli 2004 ontslagen, omdat hij volgens ING zijn verkoopdoelen niet haalde. Fromm bestrijdt dit. In de aanklacht stelt hij dat hij een van de topverkopers van ING was. Hij zou ontslagen zijn omdat hij zijn superieuren tot twee maal toe wees op overtredingen van de regels die gelden voor de verkoop van beleggingsproducten.
Bij een verkoopbijeenkomst in Deer Valley zou ING beleggingsproducten aan de man gebracht hebben die niet in belang waren van clienten. Toen hij zijn superieuren daar op wees kreeg hij de opdracht de zaak „te laten rusten.” Niet lang daarna zou ING beleggers misleid hebben bij de promotie van het ING Foreign Fund.
ING weigert commentaar te geven op de zaak.

POLITIEK
KEES LUNSHOF

Peter R. de Vries  
 
Peter R. de Vries heeft het met zijn Partij voor Rechtvaardigheid, Daadkracht en Vooruitgang niet gehaald. Door zichzelf een krankzinnig hoge drempel op te leggen – 41 procent van de kiezers moest het een aanwinst vinden als hij naar Den Haag zou trekken – deed hij zichzelf de das om. Ook in de politiek wordt hoogmoed afgestraft.
       Hij laat nu wel ruim drie miljoen kiezers in de steek die hem graag in de politiek zouden zien. Hij had die hoge drempel gesteld omdat hij alleen zo voldoende Kamerzetels dacht te krijgen om later echt invloed te hebben.
       Dat steun nú geen garantie is voor steun later, was hem ontgaan. Ook op dit punt was hij, opgejut door Maurice de Hond, vrij overmoedig.
       Er zat in zijn campagne iets tegenstrijdigs. Hij keerde zich tegen de gevestigde politieke orde in Den Haag. Twintig jaar lang had hij zich afgekeerd van de politici daar. Maar hij wilde wel in een regering met hen samenwerken. Dat gaat niet samen.
       Daar kwam bij dat zijn programma een ratjetoe was van punten uit de programma’s van de bestaande partijen. Hij had weinig origineels te melden. De andere partijen waren niet voor niets erg vriendelijk voor hem, vooral D66. Door hem in te pakken, maakten ze hem onschadelijk. Hij nam hen ook niet echt onder schot.
       En waar hij wel origineel was, zoals gratis openbaar vervoer en meer geld voor ontwikkelingshulp, liet hij na te vertellen waar de miljarden vandaan moesten komen. Vooral het miljard meer voor hulp aan de derdewereld was een slag in de lucht waar weinig kiezers wat mee hebben. Over tal van belangrijke politieke punten liet hij zich overigens in het geheel niet uit.
       Hij miste door dat alles een herkenbaar profiel. Hij wilde zich niet als rechts profileren. Dat is voor een nieuwkomer op zoek naar een brede achterban vragen om problemen.
       Hij lukte hem niet om de boze (rechtse) kiezer voor zich te winnen. En om de meer linkse stemmer te paaien moest hij opboksen tegen populaire politici als Wouter Bos en Jan Marijnissen. Dat lukte hem ook niet. Zijn weinig charismatische, kille uitstraling hielp hem ook niet, al stonden de media voor hem open.

 Zijn publicaties over de AIVD-diskette deden zijn campagne geen goed. Hij had zich moeten beperken tot het feit dat hij de diskette had en zich niet moeten laten verleiden om over de inhoud te kletsen. Hij stond daarmee boven op de tenen van al die potentiële kiezers die in Fortuyn een heilige zien. Die stootte hij af in plaats van hen naar zich toe te trekken.
       Bovendien wekte zijn actie bij veel kiezers de indruk dat hij de publicatie misbruikte om politieke aandacht te krijgen en dat hij zijn journalistieke pet inwisselde voor die van de politicus. Zoiets schept weinig vertrouwen.
       Politiek bedrijven is een vak. Adviseurs kunnen je daarbij helpen. Maar dan moet je juist niet met Jan Nagel in zee gaan. Die is vooral gemotiveerd om de PvdA een hak te zetten en om te bewijzen dat je uit het niets een politieke partij kan oprichten. Op enige inhoudelijke motivatie is hij nog nooit betrapt. De Vries had ver weg van hem moeten blijven. Aan Bram Peper en Maurice de Hond had hij ook al niets.
       De Vries blijft nu behouden voor de journalistiek. En dat is maar goed ook. Hij is een uitstekend (misdaad)verslaggever die politie en justitie goed op de huid zit. In die wereld hoort hij ook thuis, niet in de politiek waar hij doodongelukkig zou worden. De oude uitdrukking ’schoenmaker blijf bij je leest’ is op De Vries goed van toepassing.
       
------------------------------------------------------------------------
Terug naar pagina

 

 
 
18 december 2005  

 

Klokkenluiders willen in raad

Van onze medewerker

LEEUWARDEN, onder

       de naam Leeuwarder Klokkenluiders doet een nieuwe partij mee aan de gemeenteraadsverkiezingen. De organisatie is opgezet door Joeri Wiersma en André Polak, die eerder dit jaar nog aankondigden namens LPF mee te dingen naar een plek in de Raad.
        Zij denken met de nieuwe partij meer kans te maken.

       Klokkenluiders wil misstanden in de maatschappij rechtzetten, bijvoorbeeld de problemen van de "dure euro". Opvallend genoeg zijn beiden ook nog actief voor de LPF, die eveneens wil meedoen aan de verkiezingen. "Dat proberen we nu over te dragen aan andere mensen. De LPF komt binnenkort met een eigen lijst", aldus Wiersma. "Juridisch gezien zouden we ons voor beide partijen verkiesbaar kunnen stellen, maar dat doen we niet."
       

Terug naar pagina